پرامپت طراحی سایت خوب، یعنی دستوری که Claude را بدون حدس زدن به صفحهی درست برساند. در پایان این راهنما یک قالب آمادهی خلاصهی کار، روش دادن نمونهی مرجع، و یک چرخهی نقد سهدوره خواهید داشت که برای هر صفحهای تکرارپذیر است.
پیش از شروع
- یک حساب Claude؛ گفتوگوی معمولی کافی است.
- یک صفحهی مشخص از پروژهتان، مثلاً صفحهی اول، فرم ثبتنام یا صفحهی محصول.
- محتوای واقعی همان صفحه: عنوان، متنها، قیمتها یا فیلدها. متن ساختگی، طراحی ساختگی میسازد.
- اگر دارید: لوگو، رنگهای برند، و تصویر یک یا دو سایت که چیزی از آنها را میپسندید.
راه سریع: قالب آماده
این قالب را کپی کنید، جاهای خالی را پر کنید و برای Claude بفرستید. بقیهی این راهنما توضیح میدهد هر بخش چرا آمده و چطور بهترش کنید.
<هدف>
این صفحه برای چیست و کاربر پس از دیدنش باید چه کاری بکند؟
</هدف>
<کاربر>
چه کسی، با چه دستگاهی، در چه موقعیتی این صفحه را میبیند؟
</کاربر>
<محتوا>
همهی متنها، عددها و فیلدهای واقعی صفحه.
</محتوا>
<محدودیتها>
فارسی و راستبهچپ. رنگها و قلم برند. اول برای گوشی.
یک دکمهی اقدام اصلی در هر نما.
</محدودیتها>
<پرهیز>
چه چیزهایی نباید باشد: قلم پیشفرض، شیب رنگ بنفش، متن ساختگی.
</پرهیز>
<معیار-پایان>
کار کی تمام است؟ مثلاً: در عرض ۳۷۵ و ۱۲۸۰ پیکسل چیزی بیرون نزند،
همهی حالتهای فرم ساخته شده باشد، و کنتراست متن کافی باشد.
</معیار-پایان>
پیش از ساختن، اگر چیزی مبهم است، بپرس.
گام ۱: هدف و کاربر را بنویسید
چه کنید: در دو یا سه جمله بنویسید صفحه برای چیست و کاربرش کیست.
چرا: راهنمای رسمی Anthropic میگوید Claude را مثل همکار باهوش ولی تازهواردی ببینید که از روال کار خبر ندارد، و محکی ساده میدهد: اگر همکاری که از کار خبر ندارد از دستور شما سر درنمیآورد، Claude هم سر درنمیآورد. همان راهنما میگوید گفتن انگیزهی هر دستور، یعنی اینکه چرا آن را میخواهید، به Claude کمک میکند پاسخ دقیقتری بدهد.
نمونه: «این صفحهی ثبتنام کلاس خوشنویسی است. مخاطب بزرگسالانی هستند که بیشتر با گوشی و از پیوند Instagram میآیند. هدف این است که در کمتر از یک دقیقه ثبتنام کنند، چون بیشترشان در صف یا مترو این صفحه را باز میکنند.»
اگر نه: اگر نتیجه برای مخاطب اشتباه طراحی شده بود، مثلاً شلوغ برای گوشی، معمولاً بخش کاربر در دستور نبوده است.
گام ۲: محتوای واقعی بدهید
چه کنید: همهی متنها، عددها و فیلدهای واقعی صفحه را در دستور بگذارید.
چرا: طراحی یعنی چیدن محتوا. صفحهای که با متن ساختگی طراحی شود، با متن واقعی به هم میریزد: عنوانی که سه کلمه فرض شده بود، دوازده کلمه از آب درمیآید. راهنمای رسمی هم میگوید متنها و سندهای بلند را بالای دستور بگذارید، پیش از پرسش و دستورها.
اگر نه: اگر هنوز محتوا ندارید، از Claude بخواهید محتوای نمونهی واقعگرایانه با طول واقعی بسازد و آن را جدا علامت بزند تا بعداً عوض شود.
گام ۳: محدودیتها و معیار پایان را بگویید
چه کنید: هر چیزی را که نباید عوض شود بنویسید: زبان و جهت، رنگ و قلم برند، دستگاه اصلی، و هر قاعدهی ثابت. بعد بنویسید کار کی تمامشده حساب میشود.
چرا: راهنمای رسمی میگوید اگر بیش از حداقل کار را میخواهید، باید صریح بخواهید، و برای رابط کاربری مشخصاً میگوید حرکت و اجزای تعاملی را اگر میخواهید، صریح بخواهید. آنچه در دستور نیست، در صفحه هم نیست. اگر حالت خالی، پیام خطا یا حالت بارگذاری میخواهید، نامشان را ببرید.
اگر نه: اگر صفحه فقط حالت عادی را داشت، معیار پایان را با فهرست حالتها کامل کنید و همان را دوباره بخواهید.
گام ۴: نمونهی مرجع را درست بدهید
چه کنید: تصویر صفحهای را که چیزی از آن را میپسندید، بفرستید و در یک جمله بگویید دقیقاً چه چیزش را.
چرا: بدون آن جمله، Claude کل حس تصویر را تقلید میکند، از رنگ تا محتوا. راهنمای رسمی دربارهی تصویر دو نکته دارد: Claude وقتی تصویر پیش از متن بیاید بهتر کار میکند، و روی تصویر کمکیفیت، چرخیده یا خیلی کوچک ممکن است اشتباه کند.
نمونه: «از این تصویر فقط فاصلهگذاری میان بخشها و پلهی اندازهی متن را بگیر. رنگ و محتوا را نگیر.»
اگر نه: اگر نتیجه کپی تصویر شد، جملهی «فقط … را بگیر» را صریحتر کنید و اگر چند نمونه دارید، بگویید از هر کدام چه چیزی. راهنمای رسمی برای نمونههای متنی سه تا پنج نمونهی مرتبط و متنوع را بهترین میداند.
گام ۵: بگویید از چه چیزی پرهیز شود
چه کنید: فهرست کوتاهی از چیزهایی که نمیخواهید بنویسید.
چرا: راهنمای رسمی Anthropic میگوید مدلها بدون راهنمایی به ظاهری کلی برمیگردند که کاربران به آن ظاهر کلیشهای هوش مصنوعی میگویند. مقالهی Anthropic دربارهی طراحی رابط میگوید گفتن اینکه از چه چیزی پرهیز شود، مثل «از Inter و Roboto پرهیز کن»، نتیجه را فوراً بهتر میکند.
نمونه: «قلم پیشفرض، شیب رنگ بنفش، کارتهای سفید یکسان، و آیکنهای تزئینی بیکاربرد نمیخواهم.»
گام ۶: دستور بلند را با برچسب جدا کنید
چه کنید: وقتی دستور چند بخش دارد، مثل هدف و محتوا و نمونه، هر بخش را داخل یک برچسب بگذارید، همان کاری که قالب بالا میکند.
چرا: راهنمای رسمی میگوید برچسبهای XML به Claude کمک میکند دستورهای پیچیده را بدون ابهام تفکیک کند، وقتی دستورها، زمینه، نمونهها و ورودیها در یک دستور کنار هم میآیند. نام برچسب مهم نیست؛ یکدست بودنش مهم است.
گام ۷: چرخهی نقد را بچرخانید
چه کنید: نسخهی اول را ببینید و در هر دور فقط دو یا سه ایراد را با نام دقیقشان بگویید.
دور اول، ساختار: «سلسله مراتب بصری روشن نیست؛ عنوان و دکمهی اصلی باید اول دیده شوند.»
دور دوم، جزئیات: «فضای خالی میان کارتها یکدست نیست؛ همه را از مقیاس فاصلهگذاری بردار.»
دور سوم، حالتها: «برای فرم پیام خطا و برای فهرست حالت خالی بساز.»
اگر نه: اگر Claude در اصلاح یک ایراد، چیز خوب دیگری را خراب کرد، بنویسید: «فقط همین سه ایراد را اصلاح کن، بقیه را دست نزن، و بگو در هر کدام دقیقاً چه چیزی عوض شد.»
گام ۸: با تصویر صفحه بسنجید
چه کنید: از صفحه در عرض گوشی و لپتاپ تصویر بگیرید و برای Claude بفرستید تا ایرادها را با نام جزء بگوید.
چرا: چیزی که در کد درست به نظر میرسد، روی صفحه ممکن است بیرون بزند یا روی هم بیفتد. راهنمای رسمی میگوید فشردهسازی زیاد تصویر، خواندن متن آن را سخت میکند، و جای دقیقی که Claude برای اجزا میگوید تقریبی است؛ پس تصویر PNG واضح بدهید و هر عدد را خودتان بسنجید.
نمونه: «این تصویر صفحه در گوشی ۳۷۵ پیکسلی است. هر جا متن یا دکمه بیرون زده، روی هم افتاده یا خیلی کوچک است، با نام جزء بگو.»
از کجا بفهمید دستورتان خوب بود
- نسخهی اول، کموبیش همان صفحهای است که در ذهن داشتید و نقدها دربارهی جزئیاتاند، نه ساختار.
- دستیار Claude پیش از ساختن، پرسش دقیقی پرسید یا نیازی به پرسیدن نداشت.
- در دور سوم نقد، دیگر ایراد تازهای در ساختار پیدا نمیشود.
عیبیابی
| نشانه | علت محتمل | چاره |
|---|---|---|
| صفحه شبیه هزار صفحهی دیگر است | بخش پرهیز و قاعدههای برند در دستور نبوده | بخش پرهیز را اضافه کنید و رنگ و قلم برند را نام ببرید |
| فقط حالت عادی ساخته شده | حالتها در معیار پایان نبودهاند | همهی حالتها را نام ببرید و دوباره بخواهید |
| با هر اصلاح، چیز دیگری خراب میشود | دستور اصلاح کل صفحه را باز گذاشته | بنویسید فقط همین ایرادها را اصلاح کند و بقیه را دست نزند |
| نتیجه کپی نمونهی مرجع شده | نگفتهاید چه چیزی از نمونه را بگیرد | جملهی «فقط … را بگیر» را صریح کنید |
| صفحه در گوشی به هم ریخته | دستگاه اصلی در دستور نبوده | بنویسید اول برای گوشی طراحی شود و تصویر گوشی را بدهید |
محدودیتها
- دستور خوب، داوری شما را حذف نمیکند. تشخیص اینکه صفحه درست است، هنوز کار شماست، و ابزارش واژهنامهی طراحی و اصول همین مجموعه است.
- نکتههای این راهنما از راهنمای رسمی Claude در آبان ۱۴۰۵ آمده است. نام برچسبهای قالب پیشنهادی ما است، نه قاعدهی Anthropic.
قدم بعد
با این مقاله، مرحلهی دوم نقشه راه یادگیری UI/UX تمام میشود. مرحلهی سوم، اصول بصری است: سلسله مراتب، فاصلهگذاری، قلم و رنگ. تا انتشار آن، گروه ۱ تا ۳ واژهنامه را بخوانید.
منبعها
- مستندات Claude: «Prompting best practices»، بخشهای روشنی، نمونه، برچسب XML و طراحی رابط.
- مستندات Claude: «Vision».
- مقالهی Anthropic: «Improving frontend design through Skills».
پرسشهای پرتکرار
پرامپت طراحی سایت چیست؟
یک پرامپت خوب طراحی سایت چه بخشهایی دارد؟
چطور به Claude نمونهی مرجع بدهم؟
چرا Claude در اصلاح، کل صفحه را عوض میکند؟
برچسب XML در پرامپت به چه کاری میآید؟
چطور از ظاهر تکراری طراحی هوش مصنوعی پرهیز کنم؟
نظرها
نظرها در حالِ بار شدن است…